Ik hou het fietsen langs de Loire even voor gezien. Ben zo'n 80 kilometer opgeschoten richting de bron, maar het was weer volop regen vanmorgen. Bovendien is het behoorlijk veel klimmen en dalen nu ik dichter bij de bron kom. Vooral voor dat klimmen is mijn simpele ebike eigenlijk niet geschikt. De volgende etappes ga ik daarom maar wandelen. Ik ga morgen eerst naar het westen en dan weer verder richting het zuiden. Geen plaatjes deze keer bij de post.
Van Lentigny naar de Loire is lekker naar beneden sjezen. Maar terug was het bergbeklimmen. Ook met met maximale ondersteuning op de ebike, voel je dat in de benen. In steden als Roanne is het altijd zoeken naar de markeringen van de route, in dit geval de VéloLoire. Gelukkig heb ik op mijn app Maps.me de route beschikbaar. Ook als ik de route even kwijt ben, kan ik die daar snel weer vinden. In Roanne kwam ik langs de haven, waar ik lang geleden op de camperplaats een nacht heb gestaan op weg naar Le Grand Bornan in de Alpen voor een bezoek aan Jan en Annemarie. How time flies.
Hoera, droog!! De route was een beetje saai, maar bij droog weer is het heerlijk fietsen. Af en toe kom je langs een station van de voormalige spoorlijn. Bij het station met een houten modeltractor heb ik koffie gedronken. Het fietspad langs de brug over Loire bij Briennon vond ik eng smal, aan de ene kant de reling en aan de andere een betonnen rand, die het fietspad scheidt van de halve meter lager gelegen rijbaan. Daar moet je met of zonder helmpie niet vallen.
Verkeerd gegokt. Het weer leek redelijk en op de tocht naar Paray-le-Monial was het vrijwel droog. In Paray gingen de hemelse sluizen echter open. Ik ben gaan schuilen in de basiliek en heb daar mijn lunch gebruikt. Ook voor een atheist kan een kerk soms nuttig zijn. Na de lunch toch maar teruggereden over een kaarsrecht fietspad (gewezen spoorbaan) naar Marcigny. Vlak vóór Marcigny krijg je een glimp te zien van de Loire beneden je. Ik heb redelijk goede regenkleding, maar tegen een uur stevige regen is weinig bestand. Nu ik dit zit te schrijven in mijn camper, is het droog. Had ik toch vanmiddag moeten gaan fietsen.
Het was fris, zeg maar koud vanmorgen op de fiets naar Paray-le-Monial. Eerst het laatste stukje van de route langs het kanaal langs de Loire. Bij Digoin is het einde of het begin van het bijna tweehonder jaar oude kanaal en de eerste of laatste sluis van de 37. Het is maar van welke kant je het bekijkt. In Digoin steek je via een imposant aquaduct de Loire over en ga je verder langs het Canal du Centre naar Paray-le-Monial, waar ik na wat omzwervingen de route terugvond en het keerpunt voor vandaag. Aan de foto's van het aquaduct kun je zien, dat 's middags zonniger en warmer werd.
Het werd een ochtendetappe vandaag, omdat ik 's middags een wasje wilde doen. Die hangt inmiddels in het zonnetje te drogen. Bij de bakker in Beaulon even een heerlijk gebakje gekocht en bij de koffie op het centrale plein verorberd. Het leven van een fietser in Frankrijk is mooi. Van de abdij van Notre-Dame-de-l'Assomption de Sept-Fons heb ik alleen de ommuring gezien, die ongeveer net zo lang is als haar naam.
Gisteren had ik mijn camper op de plek verzet om een vrij uitzicht te hebben over de tuin van een vervallen huis. Tot mijn verrassing kwam een groene specht even uitrusten van de vermoeienissen van het druilerige weer.
Vanmorgen ben ik eerst even bij de broodautomaat gaan kijken of er iets van mijn gading in de machine aanwezig was. Niet echt. Teruglopend naar de camper kwam ik langs het huis, waar de schrijver George Simenon een eeuw geleden een jaar heeft gewoond.
Ondanks het slechte weer toch maar een etappe gedaan, maar te voet. Met goede regenkleding en een grote paraplu blijf je dan wel droog. De etappe was pittiger dan ik had verwacht met veel klimmen en dalen. Onderweg kwam ik langs het huis van een grote fan van Heineken. De camperplek in Beaulon was mijn bestemming, waar ik onder een afdakje met een tafel en stoelen droog kon lunchen. Terug heb ik een andere route gelopen, meer over het jaagpad lang het kanaal.
Vanmorgen eerst mijn basiskamp verplaatst naar Paray-le-Frésil, naar een camperplaats midden in het dorp, waar alles gratis is: lozen, schoon water en stroom. Je moet dan wel een beetje creatief zijn met de bediening van het sanistation. Een Engelsman, die lange tijd bij Philips in Eindhoven had gewerkt en redelijk Nederlands sprak, legde me het uit: Druk op de startknop en daarna op alle groene knoppen eronder. En zowaar het werkt.
In het dorp is de middenstand verdwenen, ook de bakker. Een broodautomaat moet het gemis van een bakker een beetje doen vergeten. Nog even een ander ding dat me opviel hier in Frankrijk. Toen ik hier ooit als pelgrim wandelde, viel me al op dat er veel verdronken dieren in het kanaal langs de Loire dreven. Opgejaagd door jagers en verzopen in het kanaal, omdat de steile oevers het onmogelijk maken weer op het droge te klimmen. De jagersvereniging is nu een projekt gestart om plekken in de oevers aan te leggen, waar de dieren makkelijk uit het water kunnen komen...., om daarna neergeknald te worden door een jager.
Het dorp heeft een leuk kerkje. Ben even naar binnen gelopen en heb een mooi stuk muziek afgespeeld met mijn iPhone. De gewelven kwamen tot leven.
Vandaag was ik even aaan het dwalen in de buurt van Decize. Bij het plannen van de route thuis had ik hier ook al problemen. Ik had gewoon mijn geplande route moeten volgen, het rode lijntje op het scherm van mijn iPhone. Uiteindelijk vond ik het kanaal langs de Loire weer terug. Bij een sluis in de buurt van Avril-sur-Loire de lunch gebruikt, waar net twee pleziervaartuigen geschut werden door sluiswachters van de VNF. Altijd leuk om te zien. Blijkbaar worden in dit gebied de sluizen nog met de hand bediend. Op dat punt gaat het kanaal met een aquaduct over het riviertje de Acolin. Het plaatje is overgenomen van Google Earth.
Vandaag kruiste ik mijn eigen voetpad van negen jaar geleden (20 oktober 2015), toen ik op weg was naar Santiago de Compostela. (klik op vlaggetjes om te zien waar. Toen nog in gezelschap van Raya mijn trouwe viervoeter. Langs het aquaduct over de Allier heb ik toen met haar gelopen, waar ze schrok van het geraas van de Allier, die er onderdoor stroomt. In Gimouille, herkende ik de onooglijke plek, waar ik toen heb overnacht. Gelukkig bleef de voorspelde regen uit en was het heerlijk pedaleren langs het kanaal, parallel aan de Loire.
Gisterenavond gaf het een bak herrie in het anders zo rustige Herry. Alle brandweerlieden van de regio waren uitgerukt om op het pleintje vóór de kazerne de wisseling van het commando van het regionale korps bij te wonen. Veel gesalueer en een plechtige overdracht van het vaandel aan de nieuwe commendant. Dat alles werd opgeluisterd door een blaaskapel van brandweerpersoneel. Niet om aan te horen zo vals. Hopelijk blussen ze beter dan ze blazen.
Vandaag dus etappe 32 van mijn tocht naar de bron van de Loire: Herry - Givry. Er stond een bolle zomerwind en die had ik op de heenweg tegen. Op de terugweg was het vliegen. Het blijft genieten van de mooie vergezichten over de Loire.
Eerst even terug naar gisteren. Wat is de kans dat je in Herry een Zuid-Afrikaan treft, die in Meppel een boot heeft gekocht, vandaar naar Nevers is gevaren (waar nu zijn ligplaats is), en die vanaf het haventje van Herry een wandeling maakte naar het marktplein, waar ik nu sta? We hebben zeker wel een halfuur gezellig gekletst, hij niet in het Zuid-Afrikaans. Hij gaf de voorkeur aan Engels. Hij was van Nevers naar hier gevaren om na reparatie zijn boot te testen. Vandaag was een rustige heen en weer met prachtig weer. Genieten.
Vanmorgen om half negen gestart voor de etappe naar Saint-Thibault. De route voerde voornamelijk over het jaagpad langs het canal latéral à Loire, waar af en toe een plezierjacht doorheen vaart. Bij de sluis van Bannay werd er net een geschut met een verval van ongeveer twee meter.
Bij terugkeer in Léré werd ik aangesproken door een tandeloze Belg. Zijn vlaams was daardoor moeilijk te volgen, maar het lukte. Hij camperde al zo’n vijftig jaar en de plek in Léré was één van zijn favorieten. Na de lunch ben ik naar Herry gereden met twee omleidingen op de route. Zo zie je nog eens wat van Frankrijk.
Er leiden vele wegen naar Léré, de bestemming van de etappe van vandaag. Op de heenweg raakte ik enigszins de route kwijt, net zoals een Frans echtpaar dat voor mij uit fietste. Op de terugweg vond ik de kortere en beter geplaveide route, meer langs het kanaal dat parallel aan de Loire loopt. Het plekje waar ik 's morgens koffie heb gedronken, heb ik op de terugweg niet meer gezien.
Rond één uur werd het droog na veel regen. De zon liet zich zelfs regelmatig zien. Tijd voor een etappe van de camperplek, waar ik vorige nacht heb gestaan naar het mooie stadje Briare. Eerst passeer je Gien en dan kom je bij dé bezienswaardigheid van Briare, de kanaalbrug. Dat is een aquaduct over de Loire, gebouwd tussen 1890 en 1896. Daarmee hoefde schepen komend vanaf de Seine de Loire niet meer over te steken via twee sluizen.
De weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds voor vandaag. Ik besloot om de toch de gok te wagen. Regenkleding aan en karren maar, want slecht weer bestaat niet, slechte regenkleding wel. Na een kilometer begon het toch te gieten, maar mijn regenkleding hield stand. Bij het keerpunt in Les Prouteaux kon ik schuilen in een grote schuur om een bak koffie te drinken. Toen ik daar op Buienradar keek, zag ik een berg regen aankomen, dus snel weer op de fiets en in één ruk teruggereden naar Saint Gondon. Daar begon het gelijk te plenzen. Plan aangepast en mijn basiskamp verplaatst naar de gemeentecamping in Briare. Met al dat water heb ik alleen een foto gemaakt van het kasteel in Sully-sur-Loire.
De grote steden langs de Loire liggen achter me en dat maakt een fietstocht langs de rivier een stuk eenvoudiger en rustiger. Vandaag was één van de rustigste en mooiste etappes. Zelfs de smalle brug over de Loire bij Châteauneuf-sur-Loire was minder eng, dan vorige bruggen, omdat er minder autoverkeer over ging. Bij de haven van Saint-Benoit-sur-Loire heb ik zitten lunchen met een prachtig uitzicht over de rivier, dat door twee kunstschilderessen op het doek werd vastgelegd.
Een korte etappe vandaag, die ik vóór de lunch heb voltooid. Het ging hoofdzakelijk over de dijk van de Loire. Mooi asfalt, dus heerlijk pedaleren. In L’Ile Est even een ommetje gemaakt om de ruïne van het Chateau de l’Isle gemaakt. Mocht je het willen kopen en gaan restaureren, dan is er wel wat werk aan de winkel.
Het noordelijkste punt van de Loire bereikt: Orléans. Vanaf nu gaat het zuidwaarts. Rond Orléans was het wat zoeken, maar uiteindelijk kwam ik weer op de route over de dijk van de Loire. Ik had vandaag weer eens mijn grote camera meegenomen. Het resultaat zie je hieronder. Over de opname van de buizerd ben ik wel tevreden. De Indische gans loopt niet alleen in Ommen rond, maar heeft ook de Loire ontdekt.
Slecht nieuws en goed nieuws: ben niet piep meer, maar het piepje bij het achterwiel van mijn ebike is verdwenen. De piep komt niet meer terug en het piepje mag weg blijven. Het werd dus een mooie, rustige tocht zonder storende bijgeluiden op het lawaai van mijn elektrische fietspomp na, die net voorbij Beaugency af ging. Het leek wel luchtalarm. Kon hem snel tot bedaren brengen. Bij een wasplaats in Lestiou heb ik heen en terug koffiepauze gehouden. Kraakhelder water met allerlei diertjes stroomt daar door drie bassins (voorwas, hoofdwas, spoelen) en dan onder de weg weg.
